و غير واحد عندهما روى عنه اسحاق بن ابراهيم الحنظلى و اسحاق بن منصور و محمود بن غيلان عندهما و اسحاق بن ابراهيم بن نصر و على بن المدينى و عبد اللَّه المسندى و يحيى بن جعفر البخارى و يحيى بن موسى البلخى و محمّد بن رافع و عبد بن حميد و حسن الحلوانى و ابن أبى عمر و حجّاج بن الشاعر و عبد الرحمن بن بشير و محمّد بن مهران و عمر و الناقد و احمد بن حنبل و احمد بن يوسف و سلمة بن شبيب عند مسلم قال احمد بن حنبل عنه قال ولدت سنة ست و مائة و قال البخارى و ابو عيسى مات سنة احدى عشرة و مائتين و قال محمّد بن سعد مثله و زاد فى النّصف من شوال اخبرنا ابو القاسم بنيسابور انبا ابو الحسن الخفّاف ثنا ابو العبّاس السرّاج قال سمعت محمّد بن سهل بن عسكر يقول سمعت احمد بن حنبل يقول إذا اختلف الناس فى حديث معمر فالقول ما قال عبد الرزّاق و از صدر كتاب رجال صحيحين مقدّسى كه حفاظ حديث مثل ابن عدى و دار قطنى و ابن منده و حاكم و سابقين و لاحقين ايشان كه بعد شيخين تا وقت محمّد بن طاهر بودند نزد ايشان صحيح و ثابت شده كه هر كسى كه شيخين اخراج حديث او در صحيحين كرده‌اند حديث او حجّتست بسبب روايت شيخين از و در صحيح زيرا كه شيخين اخراج نه كرده‌اند مگر از ثقه عدل حافظ كه احتمال كند سن او و مولد او سماع را از كسى كه متقدم بر اوست پس بنا بر اين يقينا و قطعا ظاهر مىشود كه حديث عبد الرزّاق نزد ائمّه سنّيه كه بعد شيخين تا زمان محمد بن طاهر بودند خصوصا ابن عدى و دار قطنى و ابن منده و حاكم حجّتست و خود او ثقه